Acute trauma's zijn akelige dingen die een enorme impact kunnen hebben op slacht offers en hulpverleners.
B
V
Er is verschil tussen een acuut trauma als slachtoffer, een oud trauma, of een trauma wat je als hulpverlener oploopt.
Wat je trauma veroorzaakt
Je hebt één of meer schokkende gebeurtenissen meegemaakt of bent er getuige van
geweest.
Hierbij heb je een sterke angstbeleving gehad. Daarnaast heb je gevoelens van machteloosheid en hulpeloosheid ervaren.
Je klachten zijn pas veel later naar boven gekomen.
Je hebt voortdurend herinneringen aan die gebeurtenis(sen) en herbeleeft ze.
Je hebt last van nachtmerries.
Je probeert gedachtes, gevoelens en gesprekken over de traumatische gebeurtenissen zoveel mogelijk te vermijden.
Je gaat je afzonderen.
Je hebt moeite met inslapen en doorslapen.
Je hebt last van nachtmerries.
Je bent prikkelbaar of hebt woede uitbarstingen.
Je kunt je moeilijk concentreren.
Je bent buitensporig waakzaam en vertoont overmatige schrikreacties.
Vrij van je klachten door het
leven
Verlost van je klachten kan je weer
gelukkig zijn.
Vrij van je aandoening kan jij je eindelijk weer goed voelen.
Stel je eens voor hoe je leven er dan uitziet.
Hoe jij je dan voelt.
Leven in vrijheid, bevrijd van akelige emoties.
Wat je hebt gedaan om van je klachten verlost te worden maar wat niet heeft
gewerkt
Erover praten lucht op maar lost niets op.
Je klachten onderdrukken en trachten te overwinnen werkt averechts.
Behandeling vanuit de reguliere geneeskunde is vaak een langdurig en soms ook pijnlijk proces. Zelfs bezoek aan een psycholoog helpt niet.
Alternatieve geneeswijzen werken doorgaans langzaam.
Waarom jij nog last hebt van je
trauma
De bovenstaande manieren om van je klachten af te komen, werken niet of langzaam
omdat de oorzaak van je aandoening niet wordt weggenomen.
De oorzaak van je klachten
Jouw klachten worden veroorzaakt
door onverwerkte emoties en de verstoringen die deze emoties geven in het
energetisch systeem van jouw lichaam.
De onverwerkte emoties zijn ontstaan omdat jij een deel van de emoties die je ervaren hebt tijdens die traumatische gebeurtenis(sen) niet hebt kunnen verwerken.
Jij blijft de emoties voelen die met deze gebeurtenissen verbonden zijn door de verstoringen in het energetische systeem van je lichaam.
Zolang de onverwerkte emoties en de verstoringen in je energetisch systeem niet worden opgelost, blijf jij last houden van je klachten.
Worden de onverwerkte emoties of de energetische verstoringen opgelost, dan ben jij van je aandoening bevrijd.
Trauma is het biologisch onvolledige antwoord van het lichaam op een als
levensbedreigend ervaren situatie. De oorzaken voor trauma kunnen belevenissen
zijn die bijna altijd voor ieder mens traumatiserend zijn: oorlog, zwaar
misbruik, geweld, ongelukken, zware verwondingen of ziektes, operaties, het
verlies van een naaste, natuurgeweld….. Maar ook alledaagse onverwachte
belevenissen kunnen onder bepaalde omstandigheden traumatiserend zijn:
Valpartijen en zogenaamde kleine verwondingen, ongelukken, ingrijpende medische
en tandheelkundige behandelingen, vergiftiging etc. Die kwetsbaarheid is onder
andere afhankelijk van de aanwezigheid van “resources” (hulp- of krachtbronnen)
lichamelijke gesteldheid, familiedynamiek, levensomstandigheden en leeftijd. Zo
kunnen voor een klein kind de geboorte, nalatige binding, alleen gelaten worden,
plotselinge harde geluiden, grote hitte of koude, en langdurig sussen
traumatiserend zijn.
Trauma op zichzelf is geen ziekte, maar het kan symptomen veroorzaken, zoals
o.a. extreem reactief zijn, angsten, paniek, existentiële hulpeloosheid en
vertwijfeling, depressies, diepe gevoelens van vervreemding, dissociatie,
overactiviteit, bindingsangst, overgevoeligheid, slapeloosheid, vermoeidheid,
chronische pijn, fibromyalgie, migraine, nek en rugklachten, problemen van het
immuunsysteem en de endocriene klieren, etc.
Trauma kan elk niveau van ons leven beïnvloeden of verstoren. Lichamelijk, op
zielsniveau, psychisch en sociaal. De heling van trauma gebeurt door stap voor
stap de immense bevroren overlevings-energie, die was aangemaakt om te vechten
of te vluchten, te smelten. Hierdoor keert het gevoel van eigenwaarde,kracht en
weer verder kunnen terug.
Iedereen is wel eens angstig. Angst is een normale reactie bij dreigend gevaar. Angst leidt tot voorzichtigheid of vluchten, en kan dus nuttig zijn als je jezelf moet beschermen. Soms is iemand bang terwijl daar weinig aanleiding voor is. Als de angst erg groot is of onnodig lang aanhoudt, kunt u daar in uw dagelijks leven veel last van hebben. We spreken dan van een angststoornis. Er zijn verschillende soorten angststoornissen. Eén daarvan is de posttraumatische stressstoornis.
Wanneer u iets heel ergs heeft meegemaakt (zoals een oorlog, een overval of seksueel geweld), kan die gebeurtenis steeds op een indringende manier in uw gedachten of dromen terugkomen. Het is alsof de gebeurtenis zich telkens weer voor uw ogen afspeelt, alsof u het steeds opnieuw beleeft.
U doet er alles aan om deze gedachten te vermijden. U gaat bijvoorbeeld niet meer naar de plek waar het gebeurd is. U mijdt de mensen die met het nare voorval te maken hadden, of die u eraan doen denken.
Sommige mensen gebruiken alcohol, drugs of kalmerende middelen om hun nare ervaringen te verdringen en gevoelens van angst, pijn of verdriet te ‘verdoven’.
Mensen met een posttraumatische stressstoornis zijn vaak zeer prikkelbaar. Ze schrikken snel en hevig. Ze kunnen zich niet goed concentreren of krijgen zomaar opeens een enorme woede-uitbarsting. Ze kunnen minder belangstelling opbrengen voor hun omgeving en verwachten weinig van de toekomst. Verschijnselen van een posttraumatische stressstoornis kunnen soms pas jaren na de gebeurtenis optreden.
Waarom de een, na een ingrijpende gebeurtenis, een posttraumatische stressstoornis krijgt en de ander niet, is niet duidelijk. Je zou kunnen zeggen dat de een meer kwetsbaar is dan de ander. Erfelijkheid lijkt een rol te spelen. Ook een doorgemaakte psychiatrische ziekte of een depressie, geeft een verhoogde kans op het ontstaan van een posttraumatische stressstoornis.
Er wordt gedacht dat bepaalde stoffen (neurotransmitters) invloed hebben op iemands gevoeligheid voor angst en paniek. Neurotransmitters zitten bij iedereen in het bloed en in het zenuwstelsel.
De manier waarop iemand met angst omgaat lijkt voor een deel ook aangeleerd. Opvoeding en ervaringen uit het verleden spelen daarbij een rol. Het gaat er waarschijnlijk niet alleen om wat iemand heeft meegemaakt, maar ook om de manier waarop diegene met angstgevoelens omgaat.
U kunt zelf veel doen om uw klachten te verminderen. Begin bijvoorbeeld met het bijhouden van een ‘dagboekje’. Schrijf op hoe u denkt over de ernstige gebeurtenis, en waar het allemaal mee begon. Beschrijf uw angst en uw nachtmerries. Schrijf op wat er gebeurt op momenten dat u zich angstig voelt: Welke gedachten spelen er dan door uw hoofd? Waar bent u bang voor? Wat voelt u? Hoe reageert u hierop? En wat doet u dan?
Noteer ook wat u voortaan in angstige momenten kunt doen. Bijvoorbeeld rustig ademen om te ontspannen, even wandelen of iemand opbellen. Zoek steun bij mensen die u vertrouwt. Leg aan hen uit waar u last van heeft. De meeste mensen hebben hier begrip voor.
Neem contact op met een professionele hulpverlener!
Leven in het nu, oplossen van problemen en verlichten van symptomen, persoonlijke groei en ontwikkelen van een spirituele relatie met je onbewuste.
Click hier om te mailen, of bel (+32) 052 527 495